Ho-Hsien Ku

Autorka: Józefina Jagodzińska

Ho Hsien KuHo Hsien-Ku, znana w naszej literaturze także jako He Xiangu lub He Xian Gu jest jedną z xian, czyli nieśmiertelnych. Wedle przekazów historycznych Ho Hsien-Ku urodziła się w czasach dynastii Tang, która panowała w latach 618-906 - i według chińskich przekazów nadal żyje, mając obecnie około 1400 lat.
Ho Hsien-Ku zaliczana jest do najpopularniejszej ósemki xian, o których istnieje w tradycji chińskiej wiele baśni, opowieści i mitów. Wśród owych ośmiu nieśmiertelnych jest jedyną kobietą - jeśli nie liczyć Lan T'sai-ho, który przyjmuje raz męską, raz żeńską postać.
W przekazach chińskich istnieją oczywiście i inne żeńskie nieśmiertelne, ale - co tu dużo mówić - jest ich dużo mniej, niż mężczyzn. Chiny, podobnie jak i reszta świata, przez długi czas stanowczo nie rozpieszczały kobiet.
Ho Hsien-Ku jest najpopularniejszą nieśmiertelną daoistką, nauczycielką innych kobiet, które osiągnęły nieśmiertelność, uznawaną za patronkę kobiet idących ścieżkami Dao.

Co mówi legenda? Hsien-Ku urodziła się południowochińskiej prowincji Kuantang, w dobrze sytuowanej rodzinie Ho. Kiedy przyszła na świat, wiadomo było, że jest kimś niezwykłym - miała sześć złotych włosów na głowie. Dzieciństwo upłynęło jej spokojnie, a kiedy miała czternaście lat, który to wiek w tamtych czasach był stosowny do zamążpójścia, przyśnił jej się jeden z nieśmiertelnych, pan Lu Tung-pin. Lu Tung-Pin nauczył ją alchemii wewnętrznej i podarował jej drogocenną, niezwykle rzadką Brzoskwinię Nieśmiertelności. Wkrótce po zjedzeniu brzoskwini Ho Hsien-Ku była w stanie udać się w podróż swoim ciałem duchowym, by złożyć hołd Wielkiej Daoistycznej Bogini, Hsi Wang Mu. Bogini z radością przeniosła ją do ogrodów Bezkresnej Przestrzeni, nowego domu Ho Hsien-Ku. Tam zyskała zdolność do żywienia się przez karmienie się samą słodką, niebiańską rosą i wszechobecną Qi.

Wedle innej, prostszej wersji Lu Tung-Pin przekazał we śnie Ho Hsien-Ku, że jeśli zje "piasek z Rzeki Matki Chmury", czy też "proszek z Perły-Matki", stanie się nieśmiertelna. Sen tak mocno przemówił do panny Ho, że następnego dnia oznajmiła rodzicom, że chce pozostać niezamężna i że postanowiła poświęcić swoje życie zgłębianiu Dao. Ojciec Hsien-Ku nie był zadowolony z takiego obrotu sprawy, gdyż chciał wydać ją za mąż za bogacza, a takie koligacje i wykup za narzeczoną to rzecz nie do pogardzenia. Do Drogi, jaką wybrała Hsien-Ku, przekonała go żona, przypominając mu o sześciu złotych włosach dziewczynki. Uznając, że Hsien-Ku nie jest zwykłą kobietą, rodzice pozwolili jej trenować nauki Dao. 

Brzoskwinia Panna Ho pozostała z rodzicami, aczkolwiek często znikała na wiele dni w górach, zbierając tam minerały, rzadkie zioła i pożywienie dla swojej matki i dla biednych. Podobno miała tak szybki chód, że potrafiła przejść w ciągu dnia setki staj i wrócić o zachodzie słońca ze świeżymi owocami z dalekich stron. Zajmowała się też przepowiadaniem przyszłości i szybowaniem od jednego górskiego szczytu do drugiego, także po to, by spotykać inne nieśmiertelne kobiety.

Kiedy rodzice panny Ho zmarli, zamieszkała ona w górach i przestała jeść ziarna zbóż. W zimę spała na lodzie i nie marzła, a latem nie przeszkadzał jej upał. Uczeni, którzy przychodzili sprawdzić, czy rzeczywiście jest tak mądra, jak niosła wieść gminna, odchodzili pod wielkim wrażeniem jej głębokiej, rozległej wiedzy i umiejętności.

Wieść o mistrzyni nieśmiertelności dotarła w końcu i do cesarzowej T'ang, która kazała swoim sługom sprowadzić Ho Hsien-ku przed swoje oblicze. Cesarzowa, jak wszyscy władcy absolutni, chciała posiąść tajemnicę nieśmiertelności, by móc rządzić wiecznie. Słudzy cesarzowej odnaleźli Ho Hsien-ku i oznajmiwszy jej rozkaz władczyni, zabrali ze sobą. Pannie Ho wcale się to nie podobało, gdyż tajniki Dao przekazuje się tylko ludziom o czystych intencjach, więc kiedy tylko nadarzyła się sposobna okazja - uciekła i dobrze się ukryła. Cesarzowa dowiedziawszy się o tym, wpadła we wściekłość i wyznaczyła wielką nagrodę za wskazanie miejsca pobytu panny Ho. Widziano ją potem kilkakrotnie, ale nikomu nie udało się jej złapać. I tak pewnego razu Ho Hsien Ku wiedząc, że straże już po nią idą, uniosła się w powietrze i uleciała z jednej dzielnic Pekinu na oczach gapiów prosto w niebiosa. Kilka lat później widziano, jak unosiła się na tęczowej chmurze ponad wieżą pani Ma Ku, słynnej adeptki daoistycznej.

Ho Hsien-Ku jest także bohaterką wielu przygód ośmiu nieśmiertelnych. Na stałe przyłączyła się do nich, gdy zaczęła ukrywać się przed wpływami zawistnej cesarzowej. Gdy walczyła z wyjątkowo silnym demonem, który na nią napadł, pospieszył jej na pomoc nieśmiertelny Lü Tung-pin, który też potem zaprosił ją do grupy. Inna wersja legendy mówi o tym, że Hsien-Ku jeszcze jako nastolatka jako dobrze zapowiadająca się adeptka została przez dziadka Lü zabrana od ojca i macochy - a stało się to tak szybko, że dziewczynka odlatując, nadal trzymała w ręku chochlę.

JeleńPrzekazy podają też, że Hsien-Ku nauczała i inicjowała inne kobiety, które stały się nieśmiertelnymi: jej adeptki to np. Tang Kuang-chen (Kobieta latająca na ropusze) i Tai-hsüan Nü (Pani Wielkich Tajemnic). Tai-hsüan Nü także nauczała potem wiele kobiet ćwiczeń i praktyk daoistycznych.

Ho Hsien-Ku podobno nadal ukazuje się cnotliwym, niewinnym i uciskanym ludziom, którzy potrzebują jej interwencji i pomocy. Jest ona przedstawiana jako łagodnie uśmiechnięta kobieta trzymająca w dłoniach kwiat lotosu, otwierający serce i przynoszący boską światłość, który symbolizuje jej moc i czystość. Ho Hsien-Ku dosiada też często jelenia, najczęściej białego - który jest znakiem witalności, długowieczności i niewyczerpanej, nieustannie płynącej energii życiowej.

wrzesień 2004
Józefina Jagodzińska

Bibliografia:

1. Mantak Chia, www.healing-tao.com
2. Arthur Coterell, Słownik mitologii świata, Wydawnictwo Łódzkie 1993
3. Wolfram Eberhard, Symbole chińskie, Kraków Wydawnictwo Universitas 2001
4. Eva Wong, Opowieści o taoistycznych nieśmiertelnych, Poznań, Wydawnictwo Zysk i S-ka 2003
5. Obraz rzeźby Ho Hsien-Ku ma status dobra publicznego. Pochodzi z kolekcji Muzeum Guimet w Paryżu.





Tekst pochodzi ze strony - www.uni-garden.com - Astrologia i Tarot w praktyce - Warszawa.